෴ "දුර සිටියත් ආලෝක සතවසක් තරු එළියත් මහ පොළවට ඒ නම්...... ඇයි මට නුඔ අහිමි.............."෴

Tuesday, November 23, 2010

ඉතින් චාටර් උනාලුද?????



"ඇයි ය‍කෝ සීනි ඇට‍දෙකක් සයිස් උන අපි ‍‍පොඩ්ඩක් කකුළ කෑවම ‍බෙරිහන් ‍‍‍දෙන් ‍නේ හරියට නයි කෑව ව‍ගේ‍නේ ‍මේ මිනිස්සු....."

මම ගමන පටන් ගත්‍ ‍තේ ඔතනින් කට්ටියත් එකතු කරන්..........

"එ‍හෙම තමයි අපි ‍පොඩි උනාට පවර් එක......."


"ඉතින් හිච්‍ ‍චෝ උඹ කො‍හෙද දැන් ‍මේ අපිවත් එක්කන් යන් ‍නේ???"


"ඒක‍නේ බන් උඹ අපිට යමු කිව්වට ආවට ‍කො‍‍හේ එක්කන් යනවද කිව්‍වෙත් නැ........"


ප්‍රශ්න ‍කෝටියයි......
කට්ටියට හදිස්සියට යන තැන කියන්නත් අමතක උනා මට....... කට්ටි‍ය‍ගේ ව‍දේට මම ටිකක් ගණන් උස්සලම කියන්න ගත්තා.......

"මං අර යකා කෑ ගහපු සද් ‍දෙට බය ‍වෙලා එ‍හේ ‍මෙ‍හේ දුවලා යන්න එන්න තැන් ‍හොයද්දි මට හම්බුනා ආයි නෑ........"

"මතක් ‍වෙන‍කොටත් නිකන් නලියනවා නලියනවා......."


"හැබෑටම හිච්‍චා ‍මොනවද බන්?????"
ඇට්ටියා තමා එ‍හෙම ඇහු‍වේ......

"‍වෙන ‍මොනවද........"

"පෑණි ‍බේ‍රෙන රස වෑ‍හෙන...ම්ම්ම්ම්ම්ම්......"

මමත් ආයි නෑ කියලා දැම්මා කට්ටිය‍ගේ ඇස් ඔළු‍වේ වදින්නම.......

"හරි හරි ‍මොනවද කියපන්‍ ‍‍කෝ අ‍ගේ ‍නොකර......ඕක‍නේ බැරි...... අ‍පේ ජාති‍යේ හැ‍මොම එකයි......
කෑමක් දැක්කම කෑම එක ළගට යනකම් වර්ණනාව විතරයි............"

"ෂිහ් විතරක්........"

එ‍හෙම කී‍වේ ‍මෙ‍ලෝ සිහියක් නැතුව හිටි නසරාණියා.

කට්ටියම කෑම ගැන දැනගන්න ම‍ගේ කතාව කන් දී‍ගෙන අහ‍ගෙනම තමා ආ‍වේ ‍පෝලි‍මේ.......
මට ඇ‍හෙනවා මං කියන ඒවා තව කවුරු හරි මැදින් ‍කෙ‍නෙක් පිටිපස්සට ඇ‍හෙන්න කියනවා.....

"හරි හරි තව ටික දුරයි........ ගිහිල්ලම බලමු එ‍හෙනම්........."
මම ටිකක් අ‍ගේ කරන්නම හිතන් කිව්වා.

"අ‍නේ හිච්‍චා ම‍‍ලේ අ‍ගේ ‍නොකර කියහන් ‍කෝ......."


"හරි හරි මම එ‍හේ ‍මෙ‍හේ දුවද්දි.........."


"හරි බන් උඹ කලිනුත් ඕක කිව්ව‍නේ......"


"ඕක‍නේ බැරි පනිනවා‍නේ මැදින්......."
මමත් ටිකක් ‍පොර ‍ටෝක දුන්නා.....
මම නැතුව ඕක ‍හොයා ගන්න බෑ‍නේ කට්ටියට....... ඒ නිසා.....

"සූටි‍යෝ ටිකක් කට වහන් ඉදින්කෝ......."


"හා හා ඕන් මම නෑ කතා කරන් ‍නේ ඉතින් කියන්න‍කෝ..........."
කට්ටියම පිස්සු වැටිලා....

"මම දැක්කා රස වෑ‍හෙන පැණි ‍බේ‍රෙන ‍‍කේක් කෑලල්ලක්......."
කට්ටියම ‍කෙළ උනන කටවල් පිහිද ගත්තා..... මම දැක්කා...
කාටද ආඩම්බර...... හිහ්.........

"අම්මපා........ "
ඒ ඇස් ‍දොඹ ‍ගෙඩි විතර කර ගත්තු සුට්ටියා.
"හිච්‍ ‍චෝ ඕක ‍කොච්චර විතර ඇතිද දැන්???????"


"මට රවුමක් යන්ට සෑ‍හෙන ‍වෙලාවක් ගත්තා........"
මම මට පුළුවන් හැටියට කියලා දැම්මා.....

"හරි හරි තව දුරයිද ඔතන්ට??????"

නා‍හෙට නාහන නසරාණියට හදිස්සියමයි......

"නෑ නෑ තව ටිකයි...... දැන්‍ ‍පේන මා‍නේ......."
"කට්ටියට ලෑස්ති ‍වෙන්න කියන්න‍කෝ.........."


"ඔන්න තව ටිකයි......"
"හරි ආවා........"

‍"කෝ හිච් ‍චෝ ‍කේක්?????"


මිල්ක් ෆාදර්ට ‍ස්කූබි ‍කොටපි කිව්වලු........ හත් ‍දෙයිය‍නේ ම‍ගේ නම්බුව.........

"මාත් ඒක තමා බැලු‍වේ......."
"‍මෙතනමයි තිබු‍නේ....." "අර ඉන්‍ ‍නේ ‍බෙරිහන් දීපු එකා හිනා ‍වෙවී.........."

උ‍ගේ ‍නෝන්ඩි බැල්ම දැක්කම ම‍ගේ ග‍‍ඟේ මාළු ඇ‍‍ගේ නැටුවා......... අම්මපා ඒ මූණ තඩිස්සි ‍වෙන්නම ගිහින් විකලා එන තරමට තරහයි.........

"අ‍නේ මංදා........ ‍මෙතන තිබු‍නේ........"
මාත් ඉතින් ලැජ්ජා‍වෙන් උනත් කිව්වා........

"හරි හරි බන් හිතා ගතහැකි අමනුස්ස මිනිස්සු......."

ඒ අ‍පේ ‍ලොකු අයියා...... ජුන්ඩා........
අපිට වඩා ‍ගෙඩක් ‍දේවල් දන්නවා එයා....... තාත්තා එක්කම ඉඳලා තමා එයා ඕවා දන් ‍නේ......... එයා අපිටත් පුලු පුලුවන් ‍වෙලාවට ඒවා කියලා ‍දෙනවා.......

"උන් හිතන් ඇති උන් ‍ගේ වරි‍ගේ උන් ව‍ගේ අපිත් කාට හරි වැරදුනාම ඒකට හිනා ‍වෙලා චාටර් කරයි කියලා....."

"අපිට උන්ට වඩා එකමුතුවක් තියන බව දන්නෑ ඔය මිනිස්සු........"

‍‍"තමන් ‍ගේම කෙ‍නෙක්ට වැරදුනම සතුටු ‍වෙන ‍කෙ‍නෙක්ව රවටලා සතුටු ‍වෙන එක ඔය අමනුස්ස මිනිස්සු ළඟ තිබුනට අපි ළඟ නැති බව දන්නැ ඔය කට්ටිය........"

"මිනිස්සු කිව්වට අපිටත් වඩා පහත් හැඟීම් ඔය මිනිස්සු ළඟ ති‍යෙන්‍ ‍නේ හිච්‍ ‍චෝ.......
ඔය ගැන තැ‍වෙන්න ඕන නෑ........."


මං ‍හෙමින් සැ‍රේ ඔළුව උස්සලා බැලු‍වේ මං එක්කන් ආපු අනිත් අය දිහා...... ඒ ‍මේ ව‍ගේ ‍දෙයක් මට උන, මං ඉන්න තැනක උන පළ‍වෙනි පාර නිසා හි‍තේ සැ‍කේට........ අයියා කිව්වට අනිත් අය හිනා ‍වෙන්වද බලන්න......
හරිම පුදුමයි එක් ‍කෙ‍නෙක්වත් හිනා ‍වෙන්නෑ...... හැ‍මෝ‍ගෙම තිබු‍නේ මිනිස්සු ඔ‍හොම තමා කියන බැල්මක්.........


මට අපි ගෑන ආඩම්බර හිතුනා...... ඒ ව‍ගේම අර මට ‍නෝන්ඩි හිනාවක් දාන් හිටි එකා ගැන දුකත් හිතුනා..........
පව්..... ඒකාට සතුටු නම් ඕන ‍දෙයක් හිතා ගත්තුවා‍වේ.......... මං එ‍හෙම හිතුවා.

"හිච්චා අපි යමු....... කට්ටියම යමු එ‍හෙනම්........."
"හැ‍රෙන්න....... හැ‍රෙන්න....."

අපි කට්ටියම තව තැනක් බලන්න හැරිලා ආවා......

හ්ම්...... ඕන් ඔ‍හොමයි එදා කතාව.......

චාටර් උන කූඹියා‍ගේ කතා‍වේ ඉතිරි ටික කූඹියා‍ගේ අසා දැන ගත් පරිදි ‍මෙ‍සේ ලී‍වෙමි.......


සැ.යු -

‍මෙය සිතට පැමිණි අදහසක් අනුව ලියූවක් පමණි. චාටර් උන කූඹියා‍ දිහා ‍වෙනත්ම පැත්තකින් බලන්න හිතුනට ලියු‍වේ.

‍මෙහි එන ජුන්ඩා බස් ජුන්ඩා ‍නො‍වේ...... :P :P :P :P

Wednesday, November 17, 2010

තනි කකුළෙන් ඉන්න උනාම.........






හා පැටික්කිට නෙට් සහනාධාරේ ආයෙමත් ලැබිලද???? මොකද කට්ටියගේ කසුකුසුව..... නෑ නෑ එහෙම නෙමෙයි..... ඊයේ රෑ හා පැටික්කිට යම් දෙයක් නිසා හිතට ආපු දෙයක් ගැන ලියන්න හිතුනා.
උක්කුනුත් ගෙදර නැති නිසා ලියන්න ගත්තා. කට්ටිය බලනවා ඇති දැන් මේ මොකක්ද හා පැටික්කිගේ කකුළ් කතාව කියලා...... නෑ නෑ කුකුල් කතාවක් නෙමෙයි......
කට්ටියට කකුළ් කීයක් තියද???? කියනවා එහෙම නෙමෙයි ඔන්න මට නේ 4 කියලා...... :@ හා හා දැන් ඇති කෙලින්ම ආපු කාරණාවට.

ම්ම්ම් කාරණාව මේකයි මේ අඳුරන නාඳුනන අපි හැමෝම මිනිස්සු විදියට දුක් වෙනවා පසුතැවෙනවා......
හිතලා බලන්න ඒ මොනවා නිසාද කියලා. අපි ගොඩක් දෙනෙක් (ඒ කිව්වේ මාත් ඇතුළුව) වැඩි පුරම ඒ විදියට දුක් වෙන්නේ මොනවා ගැන හිතලද???? හොඳට හිතන්න...... මොනවා නිසාද???? ඔව් ඔව් ඔය කියන්නේ...... වෙන මොනවද අපිට මේ ජීවිතේදි නොලැබුන දේවල් ගැන. ඒක එහෙම නෙමෙයිද??? හිතට එකඟව හිතලා බලන්න....


අපි දුක් වෙන ඒ අපිට නොලැබුන දේවල් ඒ ඒ පුද්ගලයා අනුව ඒ ඒ අවස්ථාව අනුව වෙනස් වෙනවා. ඒත් පොදුවේ ගත්තොත් අපි හැමෝම අපිට නොලැබුන බොහෝ ප්‍රථිඵල ගැන (ඒ මේ දවස්වල ඇහුනමත් බය වචනේ නොවැ හාවිට... ) ඒ වගේම රැකියාවෙදි නොලැබුන දේවල් ගැන. සමහරවිට විට අපේ නෑදෑයන් මිතුරන්ගෙන් නොලැබුන දේවල් ගැන. ඒ වගේම බොහෝ දෙනෙක් නොලැබුන ආදරය ගැන නොලැබුන ඔහු/ඇය ගැන පසු තැවෙනවා.

ඒත් හිතලා බලන්න මොහොතකටවත් අපි අපිට ලැබෙන ලැබුන දේවල් ගැන හිතනවද කියලා???? හිතුවත් ඒ ගැන හිතන්නේ කොච්චර සීමිත දෙනෙක්ද??? අපි ලඟ අපි ලද දේවල් කොතරම් තිබුනත් අපි හැමදාමත් කරන්නේ අනේ අපිට අරක තිබුනනම්‍ මට මේක ලැබුනනම් කියලා හිතන එක නේද??? ඒ වගේම අපිට අරදේ ලබන්න වාසනාව නෑ මේදේ ලබන්න වාසනාව නෑ කියලා නේද????

ඒත් අපි ලඟ තිබෙන දේවල් අපි ලබපු දේවල් ගැන හිතුවනම්. අපිට දැනෙයි අපි කොයි තරම් වාසනාවන්තද කියලා..... සමහර විට අපි නොලැබුනා කියලා පසුතැවෙන දේටත් වඩා වටින දේවල් අපි ලබල තියනවා. ඇයි අපි ඒ ගැන හිතන්නැත්තේ???? ඒ වගේම නොලද දේවල් ගැන දුක් වෙත්දි අපි ලබා තිබෙන දේත් අපෙන් ඈතට යන්න පුළුවන්. අපිට ඒතකොට ඒ ලඟ තිබුන දේ වටිනාකම දැනෙනවා එතකොට අපිට දේ රැක ගන්න බැරි වීම ගැනත් හිත හිත දුක් වෙනවා. ඒත් අපි නොලැබුන දේවල් ගැන හිත හිත පසුතැවිලි උන කාලයේදි අපි ලඟ තිබුන දේවල් ගැන හිතලා ඒ දේවල් අපෙන් ඈතට නොයන විදියට කටයුතු කලා නම්????? ඔව් එහෙම කලා නම්.........

හ්ම් ටිකක් තනියමම හිතන්න. අපේ ජීවිත වල අපිට නොලද දේවල් ගැන හිතලා පසුතැවිලා අපේ ජීවිතේ ලද දේත් අපිට නැති කර ගන්නවද කියලා හිතන්න...... මොකද මිනිස්සු උන අපිට තනි කකුළෙන් ඉන්න උත්සාහ කරත්දි තමා අපිට කකුළ් දෙකක් තිබෙන එකේ වටිනාකම දැනෙන්නේ...... ඒ වගේ ලඟ තිබුන දේ වටිනාකම දැනෙන්නේ ඒ දේ කවදහරි අපෙන් ඈත් උනාම.

ඉතින් නොලද දේවල් ගැන හිතලා ලඟ තිබෙන දේත් නැති කරන් දුක් වෙනවද කියලා පොඩ්ඩක් හිතලා බලන්න........
.


Tuesday, November 2, 2010

ඔබට පෙම් කරන පෙම්වතිය මම........



උදා හිරු කිරණ ලොව
මුදුව සෙනෙහසින් සිප
මල් කැකුළු නෙතු විවර වන සඳ
මා සිතට නිතැතින්ම එන ඔබ........

ළබැඳි මා මිතුර වී ළඟින් සිට
සිත පෙලන පාළුවට
ළං නොවන්නට මා සිතට
මා හා නිබඳ සිටි ඔබ....

මාද නොසිතූ ලෙසක
මා සිත සොරා ගත් ඔබට
ඔබද නොපැතූ තරම්
පෙම් බඳින්නෙමි අසීමිත ලෙස.....

ඉතින් මා පෙම්වතියක්........

මා හැරදා නොයන
"තනිකමට"
අසීමිත ලෙස පෙම් බඳින
පෙමිවතිය මම....



සැ.යු
මෙය හොරෙන් පැමිණි ගමනකි... (කාටවත් කියන්න එපා ඕන්... ) කලින් කමෙන්ට් වලට පිළිතුරු නොදැමීම ගැන සමාවෙන්න......