පුංචි කුමාරි..........

සුපුරුදු ලෙසින් දවස ගෙවිලා ගිහින් සවස් යාමයේ මාද බිමින් වාඩි වී ඇයගේ සුරතල් වැඩ දෙස ආදරයෙන් නෙත් යොමා සිටියෙමි. පුංචි කමට දැන් කරනා දඟ වැඩ සිතා ගත නොහැකි තරමටය.

"තාතී තාතී........." සුදු දෝණි මං බලන්නටත් කලින් ඇසිල්ලෙන් ඉඟිල්ලිලා ගියා. ඇවිදින අපිටත් වඩා වේගෙන් එයා දැන් දණගාන දිහා මං බලන් උන්නේ සතුටත් පිරි ආදරයෙන්. තාත්තා දැක්කම ඉස්පාසුවක් නැතුව නලියන දෝණි ගිහිල්ලා නැවතුනේ තාත්තගේ දෙපතුල ළඟ. මා දිහා ආදරෙන් බලා සිනාවක් පෑ ඔහු අත තිබූ බෑගය මා ගන්නාතුරුවත් නොඉඳ එය බිමින් තබා සුදු දෝණිව දෝතින් ගෙන මුහුණට තබා සිප ගත්තේ උතුරා යන සෙනෙහසිනි.

"තාතී තාතී......." ඇයට එකතු කරගත හැකි වූ අකුරු කිහිපය කියමින් ඇය ඔහුගේ මුළු මුහුනම සිඟිති දෝතින් පිරිමදිමින් අතොරක් නැතිව සිප ගත්තාය.

"හා හා මගේ පැටියෝ..... තාත්ති තුරුලේ දූවිළිනේ වස්තුවේ....... කෝ කෝ මගේ සුදු බණ්ඩියා......." කියමින් ඔහු ඇයව දෙතුන් පාරක් ඉහලට ඔසවමින් ඇයගේ බඩෙහි නිකට අතුල්ලන්නට විය. ඒ පහසින් කිති කැවී ඇකිලෙන දෝණි සුපුරුදු ලෙසින් තාත්තාගේ උරහිස මතට දෙපා තබා තාත්තාගේ අත් වාරුවෙන් සිට ගනී.

"දැක්කද අම්මි අපේ රාජධානියේ පුංචි කුමාරි......." ඔහුගේ බෑගය පපුවට තුරුළ් කරගෙන තාත්තාගෙත් දොණියැන්දාගෙත් සුරතලය රසකර කර විඳිම්න් උන් මාදෙස බලා ඔහු කීය.

"හැමදාම දැන් නවතින්නේ තාත්තගේ කරේ චූටි කුමාරි........" මා සිනාවක් පා කීමි.

ඔහු සිනා සෙමින් ප්‍රවේසමෙන් ඇයත් රැගෙන කාමරයට පැමිණියේය. මාද ඔවුන් දෙදෙනා පසින් විත් කාමරයට පිවිසියේ දවස පුරාම දඟවැඩ කර තාත්තා තුරුලේ සුරතල් වන ඇය දෙසය. උරහිස මතින් යන ගමන් කුඩා දෙපා පොඩි එය මත ගසමින් ඇතැම් විටක ඔහුකේ කෙහෙරැළි එක මිටට අල්ලා ගනිමින්ද. තවත් විටක මහා හඩින් සිනාසෙමින් එක එක ශබ්ද මුවින් පිට කරමින්ද ඇය සතුට ප්‍රකාශ කරයි. මිණිකැට වන් දෙනෙත් යුවලෙහි කාන්තිය මුළු නිවස පුරාම විහිඳුවමින් තාත්තීගෙත් මගෙත් පුංචි කුමාරි ඇඳ උඩට තාතාගේ කර මතින් පැමිණ සැපත් විය.

මොහොතක් එක විඳිහකින් සිටි නොහැකි ඇය තාත්තාට යන්නට නොදී අත බදා ගත්තාය....... ඔහු මා දෙස බැලීය.

දවස පුරාම අම්මි අල්ලන් සෙල්ලම් කල ඇය දැන් තාත්තාව අල්ලා ගැනීමට සැරසෙන බව පුරුද්දට අපි දෙදෙනාම දැන උන් බැවින් දෙදෙනාටම එක විට සිනහා නැඟින. ඇය දීප්තිමත් වූ දෑස් අප දෙස යොමු කර ඇයද සිනාසෙන්නට විය.

"මගේ හොර චූටි මැණික......... මේ මේ මගේ හොර චූටි මැණික......" කියමින් ඔහුද ඇය තුරුළු කර කිතිකවමින් ඇදෙහි හාංසි විය.

"අම්මි එන්නැද්ද????" ඔහු මා දෙස බලා ඇසිය. දවස පුරාම වූ මහන්සිය නැති කරමින් ඇරඹෙනා මේ පුංචි සුරතල් යුද්ධය මා සිතට ආශ්වාදයක් විය. මා ආසා වූයේ එය මා හට රිසි සේ විඳින්නටය. ඔහුටද එලෙසින්ම බව මා දනිමි. දිනයෙහි කෙතරම් මහන්සි වී මොන ගැටළුව හිතේ තිබුනද ඔහු ඒවා ගේට්ටුවෙන් ඇතුළට ගෙන එන්නේ නැත.

"ආ දැන් චූටි මැණික අම්මි එක්ක ගීන් තාත්තියට තේ හඳන් එන්නකෝ...... තාත්ති නාගෙන එන්නම්කෝ......." කී ඔහු ඇයගේ බඩ සිපගත්තේය.

මදක් බලා උන් දෝණි කී සියල්ල තේරුනාක් මෙන් මා අතට පැන්නාය. මා ඇයද ගෙන ඔහුට තේ සෑදිමට ආවෙමි.

නාගෙන පැමිණි ඔහු මා අසලින් ඉස්පාසුවක් නැතුව දණගාමින් ප්ලාස්ටික් හැදි කෝප්ප පිඟන් ගෙන සද්ද දාමින් යම් යම් වැඩෙහි නිරත ඇය දෙස බලා උන්නේ අපිරිමිත වූ පිය සෙනෙහස දෑසින් දෝරේ ගලායද්දීය.

"මගේ චූටි මැණික තාත්තිට තේ හදනවද ඔය????" ඇය අත දුටු කෝප්පය දුටු ඔහු ඇසීය. යන්තමින් මෝදු වූ කිරි දත් පාමින් ඇය සිනහා වී ඔහුට දෑත පෑවාය. ඔහු ඇයව දෑතට ගෙන පපුවට තුරුළු කර ගනිද්දී පපුවෙහි වූ දිය බිඳු වල සීතලට ඇය මදක් ඇකිලී ගියාය.

"සීතලයි නේද තාත්තියා ළඟ..... තාත්තී නෑවනේ........" ඇය සීතලෙන් ඇකිලෙණු දුටු ඔහු කම්මුලක් සිප ඇයට ඇස් ලොකු කරමින් කීවාය. ඇයද කී දෙය තේරුණාක් මෙන් තාත්තාගේ මුව දෙස බලා ඉඳ ඔහුගේ සිසිල් කම්මුලට මුහුණ තබා මා දෙස බැලුවාය.

"තාත්තිටයි දෝණිටයි මං සාලේ පැදුර දාලා ඇති...... යන්කෝ මං එන්නම්......." මා කීවේ සුපුරුදු ලෙසින් එය දන්නා නිසාවෙනි.

"අපි අම්මි එක්කම යමු නේද දෝණි......" ඔහු මා අසලට ඇයව තුරුළු කරගෙනම පැමිණ කීවේය.

හ්ම්ම්ම්ම් යමුකෝ එහෙනම්. කියමින් මා ඔහුගේ තේ එකද ගෙන හැරුනෙමි. තේ එක ඔහු අතට දි දෝණිව මා තුරුළට ගත් මා ඔහු එය බොන තුරු ඇය හා බලා උන්නෙමි.

"හරි තාත්ති කුක්කු බිව්වා. අපියමු........" කියමින් ඔහු දෝණිව වඩා උන් මා බඳ වටා සුරත යැවීය. ඔහුගේ බඳට ඇයත් අතැතිව තුරුළු වූ මා ඔහු සමඟම පැමිණ පැඳුරෙහි වාඩි වීමි.

වාඩි වූ ඇසිල්ලෙහි බිමට පැනගත් දෝණිට රජකාරී දහසකි. තාත්තා වටේ යමින් දෙදෙනා අතරින් යමින් මොන මොනවදෝ කියයි.
"තාතී අම්මී..... තාතී අම්මී......" ලෙසින් අතරින් පතර අකුරු අහුලමින් කියයි.

එලෙසින් කිහිප විටක් දඟ කල ඇය මහන්සි වූ විට තාත්තාගේ උකුළෙහි නතර විය.

"චූටි දෝණිට මහන්සියි නේද........????"

ඇය කෙතරම් මහන්සි වුවද දීප්තිය අඩු නොවූ කුඩා මිණි කැට දෙක ඔහු වෙත දල්වා බලා උන්නාය. ඔහු ඇය උකුලෙහි සිටියදීම පැදුරෙහි හාන්සි විය. පුංචි සිතට මහා වස්තුවක් ලද්දාක් මෙන් සිනාසී ඇය තාත්තාගේ උස් පහත් වන බඩ උඩින් හාන්සි විය. ඔහුගේ සුරත ඇයගේ කෙස් මත දඟ කරද්දී වමතින් මා ඔහුගේ පපුවට තුරුළු කර ගත්තේ මා නලලත හා හිසද සිඹිමිනි.


සැ:යු:- මේක ඇවිල්ලා කාලෙකට පෙර ලියන ලද ඩ්‍රාෆ්ට් වලම දැකුළු මල් අසිරිය විඳිමින් තිබූ එකකි. පුංචි කවි ටික බලන්න ආවේ නැත්නම් ගිහින් බලලා කවියක් ලියලම එන්නකෝ.ඒකේ ළමා ගීත පෝස්ට් එක ලියන්න කලින් තව කවි අඩුයි වගේ. ඒවත් දන්න දන්න ඒවා ලියලා එවන්නකෝ කස්ටිය.