෴ "දුර සිටියත් ආලෝක සතවසක් තරු එළියත් මහ පොළවට ඒ නම්...... ඇයි මට නුඔ අහිමි.............."෴

Wednesday, March 16, 2011

ඉතින් ඔයාට මතකද........???? 02 සමඟ ටු‍ඩේස් ඉස්පෙසල්.......


අද කොටස දාන්න කලින් 14 වෙනිදා ලිව්ව කතාවේ මුල් කොටසේ අන්තිම ටික මතක් කරලම ඉන්නම්.........
...............................................................................................................................
...............................................................................................................................

වෙනදාට එන්නට දවස් 2කට පෙර සිටම කියනා ඔහුගේ අද උදෑසන ලද හදිස්සි කැඳවුම අනුව මා ඔහු එනතුරු සුපුරුදු ස්ථානයට වී මඟ බලා උන්නෙමි. තොළඟ රැදි සුපුරුදු සිනහව සමඟින් ඔහු මා වෙත පැමිණියේය.

‍"ම්ම්ම්ම් ගොඩක් වෙලා බලන් හිටියේ නෑනේද මැණික.....??" යැයි අසමින් ඔහු පා එසවීය. මාද ඔහු හා සෙමෙන් ඔහුගේ අතෙහි දැවටෙමින් වෙරළ දෙසට ඇදෙන්නට වුනෙමි.

වෙරළෙහි වූ ගල් බැම්මෙහි ගලක් මතින් මා හිඳවූ ඔහු ඊට ආසන්න ගලක් මතින් වාවි විය.

මොහොතක් දෙදෙනාම දෙනෙත් කලකින් දුටුවෙකුගේ වෙනස්කම් සොයන්නට මෙන් නිල්වන් සයුර දෙස යොමා සිටියෙමු. මොහොතකින් මා ගෙල වටා සීතලට යමක් දැවටෙනු දැනී මා ගැස්සී ගියෙමි. මා හට දෙනෙත් අදහාගත නොහැකි විය. ලස්සන සිහින් වූ රන්දමක් මා ගෙල වටා එතී තිබුනි.

‍"සුදු මැණිකට අද දවස මතකද????"

‍"ම්ම්ම්ම් නැහැ මං හිතන්නේ........." අසන්නේ මා සිතෙහි වූ කාරණාව නිසාමදැයි යන සැකයෙන් මා පැවසුවෙමි.

‍"හ්ම්ම්ම්........ මතකම නැද්ද?????"

මා හිස දෙපසට සන්කරමින් නැතැයි කීමි.

ඔහු ලද ඇසිල්ලකින් තවත් පුංචි පෙට්ටියක් මා වෙත යොමු කරන්නට විය. කුඩා මල් වැටුනු කොළයකින් ආවරණය කර තිබූ පෙට්ටිය දෙසත් ඔහු දෙසත් මා මාරුවෙන් මාරුවට බැලීමි.

‍"මේකත් බලන්නකෝ?????"

‍"ඇයි කියන්නකෝ මේ????" මා එය නොගෙනම ඔහු හමුවේ මා සිත්හි වූ පැණය තැබීමි.


‍"අද වගේ දවසක ඇරඹුන දෙයක් නිසා මට ජීවිතේට වටින මැණිකක් ලැබුනා..............." මා ඔහු දෙස බැලීමි. ඔහුගේ දෑසෙහි හපන් කමක් කල දරුවකු මෙන් නලියන්නට විය. මා ඔහුට තවත් ළං වුනෙමි.



.....................................................................................................................................

ආවානේද අදත් හොරෙන් කියවලා හීන මවලා පස්සේ මට වල් හාවි කියලා යන්න. ඒවා කොහෙද........ අද කතාව ඔතනින් ඉවරයි. (මෙන්නෝ කඩු පොලු මුගුරු ගේනවෝ...... මාව බේර ගන්නෝ.......... )

හෝව් හොව්......... කස්ටිය මම නිදුක් වෙත්වා...... කෝ කියන්න වාඩි වෙලා......... කෝ මේ වෙලාවට නැති මාර බණ කන්නද....... පටන්න ගන්න මාර අයියා මෛත්‍රී භාවනාවක් කස්ටියට........

හා හා සංසුන් වෙන්නැත්නම් ඔන්න ඔහේ මං කියලා දානවා.........

හ්ම්ම්ම් සිංඩිය පුරා පැන පැන යන ( පැන පැන කිව්වට ලිපි ගාන බැලුවම බඩගාලා ගිහින් තියෙන්නේ..... ) හා පැටික්කිට අද විශේෂ දවසක්........

ඔව් ඔව්......... හා පැටික්කිගේ සිතේ තිබුන පුංචි ආසාවකට යන්තම් එහෙ මෙහෙ කරලා තනියමම අටවා ගත්තු පුංචි හා ගුලට අවුරුද්දකුත් වෙලා......... හ්ම්ම්ම් අවුරුද්දක් කිව්වට මට නම් කල්පයක් වගේ........

මුලින්ම ඉතින් මං මේ වියුණු සටහන් කියවන්න ආවේ රිද්ම පත්තරේ ගිය පුංචි නිසදසක් දැකලා. ඒ ඇවිල්ලා මුලින්ම පය තිබ්බේ පිස්සා අයියගේ පලා මල්ලට. හපොයි පලා පැටලිලා වැටිලා යන්තම් නැඟිට්ටා. ඒ නැගිටලා වට පිට බලද්දි දැක්කා Bunny කියලා කෙනෙක්. හිමින් සැරේ ගියා ඒ ගෙදරට...... හප්පා..... එතන ඊට පිස්සු හැදෙනවා. ආයේ ආපස්සට ඇවිත් ගියා ශාකුන්තල කියලා තිබුන ගෙදරකට. එතන්ට ගියාම මොළේ ඩිංගක් විතර මඤ්ඤං උනා. ශාකුන්තල අයියගේ ලිපි ටිකක් කියෙව්වා. ඒ එක්කම ටයිම් පීස් ඔරලෝසුව කියලා රන්දිකා අක්කාගෙද කොහෙද ලිපියක් කියෙව්වා මතකයි. ඒ පදවැල හරිම ආසාවෙන් බැලුවා.

කොහොම හරි ශාකුන්තල අයියගේ බ්ලොග් එකේ තිබුන ලින්ක් එකකින් සිංහල දාගන්න හැදුවා. ඒ ලිපිය බලාගෙන කරන්න ඕන ඒවා හිමින් හිමින් කරන් සිංහල දා ගත්තා. එතන ආපු ලැංවේජ් බාර් ( හා හා බෝතල් විකුණන බාර් එකක් නෙමෙයි කෙල හලන්නේ.... ) එක මාගේ නුවණක්කාර වැඩක් නිසා නැතිම උනා. ආයේ අන්ඉන්ස්ටෝල් කලා ආයේ දැම්මා. ම්හු....... ඒක නෙමෙයි ආයේ ආවේ........ හලේ................ ඒ උනාට ශාකුන්තල අයියගේ බ්ලොග් එකෙන් තව ගැජට් එකක් අහුල ගත්තා. යුනිකේත එසැනින් පරිවර්තකය. ඔන්න ඉතින් ඒකෙන් අකුරු අමුණලා දැම්මා එතනම තිබුන ඊ ලිපිනයකට බයෙන් බයෙන් සිංහල දාගන්න හැටි අහලා. ශාකුන්තල අයියා මට පිළිතුරුත් එක්ක පුංචි විස්තරයක් දුන්නා. හරි ආයේ කලා.... ම්හු...... හරි ගියේ නැ. ලියලා යැව්වා මං ඒ බ්ලොග් එකක් ලියන අදහස හිතින් අත ඇරියා කියලා. ඒකට පිළිතුරු ලෙස ලැබුනේ කොහොමද දැන් සිංහල ලියන්නේ කියලා. ඇත්තනේ...... මං සිංහලෙන් මේ ලියන්නේ....... ඔන්න වැඩේ මොළේක තරම........

ඒ ඔක්කොම අතරේ ලිපි කියවද්දි කොහෙන් හරි ගිහින් වැටුනේ අපේ දුකා අයියගේ මාළිගාවට. මුලින්ම කියෙව්වේ පුංචි විරුල් ගැන. අමුණලා කරලා හා හා පුරා කියලා කමෙන්ට් එකක් දැම්මේ එතන තමා මම. අයියට මතකද මංදා ඇම් ඇස් කියලා දාලම තමා ලිව්වේ. ඊට පස්සේ දුකා අයියගේ එපා හිරු පායන්න ලිපි පෙල හැර අනෙක් හැම ලිපියක්ම ලැබුන ලැබුන වෙලාවට කියෙව්වා හිමින් හිමින්. කමෙන්ට් එක්කම. ඒකත් එක්කම මට හිතේ තිබුන ආසාව වැඩි උනා. ඇස් බී යූ එකේ තිබුන පාර දිගේ ගිහින් බ්ලොග් එකක් හදන හැටි බැලුවා. එතන තුන් වර්ගයක් තියේ. දවස් ගානක් කම්පනා කරලා ටක් ටික් ටුක් ගහලා තෝර ගත්තා වර්ඩ් ප්‍රැස්. හලේ කරන්නෙම මැටි වැඩලු........... මතක කියලා එකවුන්ට් එකක් හදලා ඇතුලට ගියාම නිකම් කරකවලා අත ඇරියා නෙමෙයි කරුවල කාමරේක අඳුරන්නැති කට්ටියක් අතරේ ඉන්නවා වගේ. දවස් දෙක තුනක් ඒක ඇතුලේ කැරකුනත් මුකුත්ම හිතා ගන්න බැරි උනා. දැන් නම් ඉතින් හිතුනෙම මේ වැඩේ මට අකැපයි කියලා. ඒ උනත් ඔන්න ආවා ආයේ මුලට......... මේ පාර ටක් ටික් ටුක් නොගහම බ්ලොගර් තොරගත්තා.

හුරේ අළුතින්ම මේල් එකකුත් හදාගෙනම යාන්තම් අටෝ ගත්තා. අවුලක් නැ තියන එව්වා ටිකක් ටිකක් තේරෙනවා. එහේ මෙහේ යද්දි කියවපු පුංචි පුංචි වචන දැක්කම ඒවා වෙනස් කර කර යන්තම් අටෝ ගත්තා. හරි......... දැන් නමක්........ මදෑ...... ලොකුම පුරස්නේ ඒක.......... ම්හු..... මතක..... ම්හු..... හරියන්නැ. ගොඩක් අය දාලා තිබුනා වගේ අර කාගෙද බ්ලොග් අවකාශය. නැ නැ හරි යන්නැ. වෙන නමක්........ නම් 10ක් විතර ලිය ලිය මැකුවා. ටිකකින් මතක් උනා බනී....... ශිට් ඒත් කවුද හිටියනේ ඒ නමින්. හරි එහෙනම් මං සිංහල උනා මතක අස්සෙන් අවුස්සලා ගත්තු නමක් එක්ක....... ඒ තමා හා පැටික්කි (MS) කියන මේනම......... ඒකත් හරි.

ඊ ළඟට මගේ ගුරුතුමාගේ නිවහනට ගොඩවැදිලා දිග ඇර ගත්තා ප්‍රොෆයිල් එක හදන්න. ඔව් ඔව් දුකා අයියගේ ප්‍රොෆයිල් එක බලන් මං මගේ එක ලිව්වා. හරිම සිම්පල්........ ඒකත් හරි. සිංහල බ්ලොග් කියවනය ගැන එතකොට පුංචි දැනීමක් තිබුනා රවුම් ගහලා. ඉතින් මුලින්ම මං ආසම පොතක තිබුන පිදුමක් ලියලා පබ්ලිශ් කලා. (ඒක දැනට මගේ ලිපි පෙලේ නැහැ. පස්සේ කාලෙක ඒක මගේ අතින් ඩ්‍රාෆ්ට් උනා. ) ඒ ගමන්ම ගිහින් සිංහල බ්ලොග් කියවනයට ෆීඩ් ලිපිනයත් අමාරුවෙන් ලිපි කීපයක් කියවලා බලලා ගැටගහගෙන ඉල්ලීමක් දැම්මා.

දැන් ඉතින් බලා.................න ඉන්නවා මම. වෙයිටින් වෙයිටින් වෙයිටින්..............

හුරේ මෙන්න මේල් එකක් ආවා වැඩි කාලයක් ගියේ නැතුවම. මං බලාපොරොත්තු උනේ දවස් දෙක තුනක්වත් බලන් ඉන්න. එදා එවෙලෙම හා පැටික්කිත් බ්ලොග් අවකාශයට කියන මේ ලිපියෙන් මේ යන ගමන ආරම්භ කලා. මුලින්ම මකර අධිරාජ්‍යයාගෙන් තමා කැරට් අලයක් හම්බුනේ. ඊට පස්සේ අද වනතුරු මේයන එන කැරට් දෙන හැමෝම.......... ම්ම්ම්ම් අද මේක මාගල වගේ කමක් නැ අද විතරනේ......

‍" මං ලියන මේ පුංචි විකාර කියවන කමෙන්ට් දාන නොදාන හැමෝටමත් සිංහල බ්ලොග් කියවනයටත් ලාංකීය සිතුවිළි වලටත් හා පැටික්කිගේ බ්ලොග් ගුරුතුමා උන දුකා අයියටත්, පැටික්කි බලන්න ‍මෙහාටත් පනින 191‍දෙනාටත් හා පැටික්කිට මේ පැත්තට එන්න උදවු වුන ශාකුන්තල අයියටත්, හා හා පැටික්කිගේ හා හදවතේ පත්ලෙන්ම බොහෝමත්ම ස්තූතියි.....!!!! කියලා කියනවා. වැදගත් කියලා ලිපි නම් මේ බ්ලොග් එකේ ලියවිලාම නැතුව ඇති. ඒත් ඒ හැම දෙයක්ම කියවන හැමෝටම ගොඩාඩාඩාක්ම ස්තූතියි......... විභාගෙත් අතරේ කරගෙන කස්ටියගේ පාඩම් කරන්න කියන තර්ජන ගර්ජන මැද කරගෙන ගියපු මේ බ්ලොග් එක නිසා ජීවිතේට ලැබුන අත්දැකීම් දැනමුතුකම් වටින් කියන දේවල් බොහෝමයි. දුකට සැපට වෙනසක් නැතුව බොහොමත්ම තදින් බැඳුන සහොදර සහෝදරියන් මිතුරු මිතුරියන් පිරිසක් ලබන්න ගොඩක්ම පින් කරලා තියනවා. ඒ එක්කම හා පැටික්කිගේ ජීවිතේට තවත් වටිනාම වටිනාම කියා නිමකල නොහැකි තරම් වටිනා දෙයක් ලබන්නත් ගොඩාඩාරියක් වාසනාවන්ත උනා. (ඒක මොකක්ද කියලා කියන්න තව කල් තියනවා. සමහරු දන්නවා අනික් අයට හිමින් කියන්නම්කෝ.) හැමෝටම බොහොමත්ම ස්තූතියි.......... ඒ වගේම කීප පාරක්ම මේ හාගුල වහන්න හිතුවම ඒකට ඉඩ නොදීපු අය නම් වශයෙන් නොකිව්වත් ඒ අය කවුද දන්නවා. ඒ අයටත් බොහොමත්ම ස්තූතියි.............

එදා ඉඳන් අද වන තුරුම මේ කළු සුදු හා රතු එකතුව දෙවතාවකදි දවස් දෙකකදි හැර දිගටම තිබුනත් අද වනතුරුත් මට ඒක වෙනස් කරන්න හිතුන්නැහැ. අකුරු ලොකු කලාට පස්සේ තවම එක්කෙනෙක්ගෙන් විතරයි කියවන්න ඇහැට අමාරුයි කියලා පුංචි චෝදනාවක් නොවන අදහසක් ආවෙත්. ඒ අයියණ්ඩිගෙන්. මං ඉතින් හිතනවා මේ හාගුලේ ඇඳුම කාටවත් හිරි හැරයක් කරදරයක් නැහැ කියලා. (අයියණ්ඩි අමාරුවෙන් හරි කියවනවා කියලා මම දන්නවා. ) අවුරුද්දක් පුරාවට විවිධාකාර විකාර ගොඩක් ලියලා කියවන්න දුන්නා මදිවට තව පම්පෝරියකුත් ගැහුවා ඔන්න එහෙනම්.

ඔන්න එහෙනම් හා පැටික්කිගේ දුප්පත් හා ගුලට අවුරුද්දක් පිරුණා...... !!!!

මාගේ කතාව මින් අවසානයි අසා සිටි නොව කාලය කමින් කියවූ ඔබ සැමට ඉස්තූතියි..............

ඔන්න ආත්තමාත්තකාමී ලෙසින් කියනවා ‍මට ජය වේවා.......!!!! කියලා...........



‍කේක් වලට රණ්ඩු වී‍මෙන් වළකින ‍මෙන් ඉල්ලා සිටිමි. මම‍නේ දන්නේ කස්ටිය ‍මෙතන ‍කේක් කුඩු හලලා ගියාම අස්කරන්න තියන අමාරුව. ඊටත් මීට පස්සේ ‍කේක් ‍දෙන්නැ. මං හිතන් ‍නේ මං තමා වැඩිපුරම ‍කෙක් දීලා ඇත්තේ.......

‍සැ.යු:- අද තමා මං මේ අවුරුද්ද පුරාවට ලියපු දිගම ලිපිය ලිව්වේ. කවදාවත් කතාවක් උනත් මං තියාගෙන ඉන්න සීමාවට වඩා දිග වෙන්න දුන්නැහැනේ. ගියපාර ලිපියට සුදු පූසා ඒකට කළු පටි බැදන් විරෝධයක් පාලත් තිබුනේ. සමාවෙන්න ඕනා මෙච්චර දිග ලිපියක් ලිව්වට.

එහෙනම් සුපුරුදු විදියට යන ගමන් අර පුංචි භාජනේට කැරට් කංකුං උඳුපියළිය වගේ මට කන්න පුලුවන් දෙයක් දාලා යන්නකෝ............

Monday, March 14, 2011

ඉතින් ඔයාට මතකද............????



කාන්තිමත් තරු එළිය සමඟින් සඳ එළිය නහවමින් තිබූ අහස් සිතුවමෙහි විසිරී තිබූ කාන්තිමත් තරු වියැකෙමින් හිරු කිරණ සෙමෙන් ඇදෙමින් සිතුවම ආලෝකමත් කරන්නට විය. ස්වභාව ධර්මයේ සිත්තරාගේ තෙළි තුඬගින් සඳ මැකෙන්නට විය. සෞම්‍ය වූ රන්වන් වර්ණයකින් අහස් සිතුවම සිතුවම් වෙමින් අතරින් පතර මිහිරි වූ කුරුළු නාදයෙන් එය ගීතවත් වන්නට විය. සංගීත වාදන වෘන්දයක් මෙන් එකිනෙකා තම සුමිහිරි ගීත නාදය කරන්නට විය. සොඳුරු වූ සංගීතයෙන් මුසපත්ව රාත්‍රියෙහි පිණි බිඳු වලින් තෙමී ගිය තුරු ලතා තාලයකට පාද තබන්නට සෙමෙන් පටන් ගත්තේ ගත දැවටෙන සිහිළ් සුළං රැළි ඒ අතරින් දුර ගමනක් යමින් සිටියදීය. තණපත් අඟ රැදි පිණි බිඳු අතරින් දඟ කරමින් තාලයට සමනල රෑනක් සුළං රැළත් සමඟම ගමනෙහි යෙදී සිටියහ.

මා මතකයට ආවේ කුඩා කල සිට ආසාවෙන් රසවිදි ගීතයකි.

"කියන්න සුළඟේ ඔබ කොහි සිටදෝ එන්නේ
හෙමින් සැරේ හෙමින් ඇවිත් හයියෙන් යන්නේ.........."

සවනට සුපුරුදු වූ තවත් ගීතයක් වාදනය වීම නිසා මා සොඳුරු සිතුවමෙන් දෑස මෑත් කළෙමි. ඔහුගේ රුව රැදි තිබූ මාගේ දුරකතනය ගෙන මා නැවතත් ඇඳටම වැටිනි.

සුපුරුදු ලෙසින් දිගු නිහැඬියාවකි. අවට හඬ දෙන කුරුළු ගීතත් ඒ අතරින් පතර ඔහු රෑ පුරා වාදනය වන්නට ඉඩ හැර තිබූ ගීතත් ඇසෙන්නට විය. මා තවත් ඒවාට සවන් යොමු කර ඔහුගේ හඬ අවදි වන තුරු නිහඬවම බලා සිටියෙමි.

‍"ගුඩ් මෝර්නින් මගේ සුදු නෝනේ.........."

‍"ගුඩ් මෝර්නින් මගේ සුදු මහත්තයෝ........" සුපුරුදු ළයාන්විත හඬ මා දෙසවන් සිප ගත පුරා දැවටෙද්දි නිරායාසයෙන්ම මුවඟ රැදි හසරැල්ලත් සමඟින් මා කීවෙමි.

‍"ආදරෙයි ගොඩාඩාඩාඩාරියක් මගේම සුදු නෝනට කියන්න බැරි තරම්ම."

‍"මාත් ඒ වගේම ගොඩාඩාඩාඩාරියක් ආදරෙයි මගේ සුදු මහත්තයට." සොඳුරු වූ කතාවන් රැසක ඇරඹුම ලෙසින් එය සටහන් වන්නට විය. දිනපතාම පාන්දරින් මෙලෙසින් ඇරඹෙන කතාබහ අවසන් වනුයේ මා එළවමින්ය.

‍"අද මැණික මොනවද කරන්නේ??" හිටි වනම ඔහු ඇසීය.

‍"ම්ම්ම්ම් විශේෂ මුකුත් නම් නැහැ වස්තු. ඇයි ඒ????"

‍"අද හවසට මං එන්නම්?? අපි බීච් යන්??"

‍"හා මහත්තයෝ..... කීයට විතරද??"

‍"ම්ම්ම්ම් මං එන්නම්කෝ 3ට විතර."

‍"හ්ම්ම්ම් හාකෝ එහෙනම්..........." මං ඇවිත් ඉන්නම්. ලෙසින් කී මා වෙලාව දෙස නෙත් යොමු කලෙමි. තවමත් 6.15ය. මා නැවතත් ඔහු කතාවකට මුල පුරන තෙක් බලා උන්නෙමි. එහෙත් වූයේ සුපුරුදු එළවීම පටන් ගැන්මය.

‍"හා හා දැන් ඇති අපි නැඟිටිමු."

‍"අනේ තව විනාඩි 15යි."

‍"බැ බැ සුදු මැණිකට පරක්කුවෙයි. නැඟිටිමු අපි."

‍"අනේ......................."

‍"හ්ම් හ්ම් නැඟිටිමු නැඟිටිමු පරිස්සමෙන් ඇඟ සෝදන් ලෑස්වෙන්නකෝ දැන් ගිහින්."

‍"හුම්........"

‍"හා හා තව විනාඩි 10යි ඔන්න."

‍"හා හා......" ඔහු විනාඩි 10ක් යැයි කීවද ඔහුටම එය අමතක වන බව මා දනිමි. නැවතත් අතොරක් නැතුව පිස්සු කතා ගොඩක් කියවන්නට වුනෙමු. අවසන ඔහුට අමතක බව දන්නා හෙයින් මා වෙලාව කියා කතාව මොහොතකට විරාමයක් තැබූවෙමි.
.........................................................................................................

වෙනදාට එන්නට දවස් 2කට පෙර සිටම කියනා ඔහුගේ අද උදෑසන ලද හදිස්සි කැඳවුම අනුව මා ඔහු එනතුරු සුපුරුදු ස්ථානයට වී මඟ බලා උන්නෙමි. තොළඟ රැදි සුපුරුදු සිනහව සමඟින් ඔහු මා වෙත පැමිණියේය.

‍"ම්ම්ම්ම් ගොඩක් වෙලා බලන් හිටියේ නෑනේද මැණික.....??" යැයි අසමින් ඔහු පා එසවීය. මාද ඔහු හා සෙමෙන් ඔහුගේ අතෙහි දැවටෙමින් වෙරළ දෙසට ඇදෙන්නට වුනෙමි.

වෙරළෙහි වූ ගල් බැම්මෙහි ගලක් මතින් මා හිඳවූ ඔහු ඊට ආසන්න ගලක් මතින් වාවි විය.

මොහොතක් දෙදෙනාම දෙනෙත් කලකින් දුටුවෙකුගේ වෙනස්කම් සොයන්නට මෙන් නිල්වන් සයුර දෙස යොමා සිටියෙමු. මොහොතකින් මා ගෙල වටා සීතලට යමක් දැවටෙනු දැනී මා ගැස්සී ගියෙමි. මා හට දෙනෙත් අදහාගත නොහැකි විය. ලස්සන සිහින් වූ රන්දමක් මා ගෙල වටා එතී තිබුනි.

‍"සුදු මැණිකට අද දවස මතකද????"

‍"ම්ම්ම්ම් නැහැ මං හිතන්නේ........." අසන්නේ මා සිතෙහි වූ කාරණාව නිසාමදැයි යන සැකයෙන් මා පැවසුවෙමි.

‍"හ්ම්ම්ම්........ මතකම නැද්ද?????"

මා හිස දෙපසට සන්කරමින් නැතැයි කීමි. ඔහු මේ සැරසෙන්නේ කුමක් පිළිබඳවදැයි යන්න හරි හැටිම මට තේරුම් ගත නොහැකි විය.

‍"ඔයාට ඒක අමතක වෙලාද?? "


සැ.යු:- මෙහි ඉතිරි කොටස 16 වනදාට පලකරනු ලැබේ. කුට්ටි කිරීමේ කලාව නිසා නොව අවශ්‍යතාව මත එලෙස කරන ලදී.

Monday, March 7, 2011

ඉතින් මතකද අද ව‍ගේ දවස??????



අළුත් දවසක ඇරඹුම සටහන් කරමින් උදෑසන රිවි කිරණ අළුත් සිතුවමක් අහස පුරා සටහන් වන්නට විය. සිහින් තිර ‍රෙදි අතරින් ‍‍පෙරී එන සුමුදු ආ‍‍ලෝකය ඔහු‍ගේ මුණ ආ‍ලොකමත් කරන්නට විය. ඒ පිළිබඳ වගක්වත් නැතිව ඔහු තවතවත් දැත මා බඳවටා ‍ගෙනයමින් නිදන්නට විය. මා ‍‍දෙ‍නෙ‍තෙහි නිදිමතක් ‍නොවූවද උණුහුමට නිදන්නට සිත් විය. එ‍හෙත් එයටත් වඩා මා ‍බො‍හෝම ආසා‍වෙන් පුංචි දරුවකු ‍මෙන් තවතවත් හරිබරි ගැ‍හෙමින් නිදනා ඔහු ‍දෙස බලා උන්‍‍නෙමි. රන්වන් හිරු කිරණ සිප ගන්නා ඔහු‍ගේ වතද රන්වන් ‍ලෙසින් දිස්විය.මා දඹරඟිල්‍ ‍ලෙන් ඔහු‍ගේ වත පුරා සිහින් ‍රේඛා සිතුවම් කරමින්ම කල්පනාවට වැටුනි.

‍ඉඳිරිපස ‍දොරකඩට වී සුපුරුදු ‍ලෙසින් එ‍හෙත් සඟවාගත් කුතුහල‍යෙන් මා මඟ බලා උන් ‍නෙමි.එ‍හෙත් මා බලා‍පො‍රොත්තු‍වෙන් සිටියද ඊ‍යේ සවස ඔහු ‍ගෙදර පැමිණි‍යේ සුපුරුදු සිනහ‍වෙන් මුව සරසා‍ගෙනමය. මා ඔහු‍‍ එන ‍පෙරමගට ‍‍ගොස් බෑගය අතට ගත්‍‍තේද සි‍තෙහි රැදි කුතුහලය පිරි ‍දෙ‍නෙත ඔහු වටා යවමිනි. එ‍හෙත් මා ‍නෙත ‍සෙවූ ‍දෙය මට ‍සොයා ගත ‍නොහී විය.

‍"මොනවද මැණික අද ‍හොයන්නේ ‍මේ ඇස් කරකව කරකව????"

"නෑ නෑ මං මුකුත් බැලු‍වේ නෑ............" මා හතර අත නිමක් නැතිව දුවන දෑසට සිතින් තරවටු ක‍ළෙමි.

"නැත්‍ ‍තේ ‍මොකද සුදු හාමි‍නේ මං දැක්ක ‍වෙලාවේ ඉඳන් ‍ම‍ගේ ව‍ටේ ‍මොනවද ‍හොයනවා........ ‍මොකද අද මට ‍කෙල්ලෙක් හම්බුනා කියලවත් ආරංචියක් ආවද?????" ඇසක් ඉඟි මරමින්ම ඇසූ ඔහු ‍ගෙට පියමැන් ‍නේය.

"වැ‍ඩේමයි ‍කෙල්ලෝ බැලුවම මට ‍මොකද........." දිව දික් කරමින් ඇද කල මාද ඔහු‍ හා සමාන්තරව ඔහු‍ගේ අ‍තෙහි එල්ලී ගමන් ක‍ළෙමි.

"ම‍ගේ පිස්සු ‍කෙල්ල මං දන්නවා ‍නොකිව්වට ඉරිසියාව කියලා............."

"අ‍නේ නැ........."

"ඇයි ඒ........" කාමරයට මා හා පියනඟමින්ම ඇසීය.

"එයාලා ඉතින් දැන් බැලුවට වැඩක්යැ........ ආ‍යේ ඉතින් ඔයාව ‍කො‍හෙද ම‍ගෙන් ගන්නේ.........."

"හදිස්සි‍යෙන්වත් ගත්තොත්............" ඔහු ‍මේ සැර‍සෙන් ‍නේ කුමටදැයි මා දනිමි.

"එයාලා ඔයාව ගත්තට මට ‍මොකද........ ම‍ගේ හැන්ඩ්සම් මහත්තැන් ‍පොඩ්ඩ එයාලා ත‍ඹෙකට ගණන් ගන්නැ කියලා මම දන්නවා. ඉතින් මට බය නැ."

"පිස්සි.......... ආද‍රෙයි ‍ගොඩාරියක්........ මං ම‍ගේ සුදු මැණිකව දාලා ‍කෙ‍හේ යන්නද........ ම‍ගේ ජිවි‍තේ ම‍ගේ පණ ඔයා‍නේ........" සුපුරුදු හාදුව මා නලලත තබමින් මා තුරුළු කර ගනිමින් කීය.

"හ්ම් හ්ම් මං දන්නව‍නේ ම‍ගේ පිස්සු මහත්තයා ගැන...... ඒක‍නේ ඉතින් මාත් ‍මෙච්චර ආද‍රේ කරන්නේ........" මා එ‍ලෙස කියමින්ම පපුවට ‍තුරුළු වී සිටින ගමන්ම ඔහු‍ගේ කමීස‍යෙහි ‍බොත්තම් ටික ගැ‍ලෙව්වෙමි.

ඇඳ මතින් වාඩි වූ ඔහු‍ගේ කමීසය ගලවා ‍මා කර මතින් දමා ගත් මා ඔහු ළඟ බිමින් වාඩි වී සපත්තු ‍දෙක ‍සෙ‍මෙන් ගලවන්නට වීමි. සුපුරුදු ‍ලෙසින් මහන්සිය අදද ඔහු‍ගෙන් පියාඹා ‍ගොස් වැනිය. කතාවක් නැතුවම මා හිස අතගාමින්ද සිටි ගමන් සිඹිමින්ද සිටි‍යේය.

"හ්ම්ම් හරි හරි දැන් බාත් රූම්.......... ‍මෙන්න තුවාය.........." මා ඇඳ මත තබා තිබූ තුවායද දී ඔහුව පිටත් කර හැරීමි.

ඔහු ‍දොර වසා ‍ගෙන වතුර ම‍ලෙන් වතුර වෑ‍හෙන තුරුද සිටි මා ඔහු‍ගේ බෑගයට ‍දෙ‍නෙත් ‍ගෙනගි‍යේ ‍හො‍රෙකු පරිද්දෙනි. නැත ‍සො‍රෙක් විලසින් මා ‍සෙවූ ‍දෙය එහි ‍නොවීය.

"සුදු මැණික........" මම දැහැනින් බිඳී ගැස්සී ගි‍යෙමි.

"කො‍හෙද අප් ‍පේ උ‍දේ පාන්දරම දුර ගමනක් ගි‍යේ............."

"කො‍හෙවත් නැ මහත්ත‍යෝ......... ඔයා දැන්ද නැඟිට්ටේ.........." සැබැවින්ම ඔහු නැඟිටිනු මට ‍නොදැනුනු ‍හෙයින් ඇසීමි. මා තවමත් කුතුහල‍යෙනි. මට අමතක වුවද ඔහුට අමතක වන්නට විදියක් නැත. එ‍හෙත් තවමත් වි‍ශේෂයක් ‍නොදුටු‍වේ අද ඔහුට අමතක වූවාවත්ද.......??? මා සිතට දුකක් ‍කො‍හේ‍දෝ සිට එබිකම් කරන්නට විය.

"හ්ම්ම් ආ‍යෙත් යනවද ඔය........????" මා සිනාසීමි.

"ම්ම්ම් නැඟිටලා ටිකක් නම් ‍වෙලා ඒත් ඉතින් ‍කො‍හේ‍දෝ දුර....... ගමනක ගිහින් හිටි නිසා කතා ක‍ලේ නැ මම.........." අවුල්ව තිබූ මා හි‍ස‍කේ අතර ඇඟිළි දුවවමින් ඒවා කන පිටුපස රදවමින් පිළි‍වෙලට සකස් කරමින්ම ඔහු කීය.

"අද පැංචා නිවාඩු දිනයක්ද???? ආ..... නැඟිටින්නැද්ද වැඩට යන්න.."

‍"කෝ ඉතින් ම‍ගේ එලාම් ඔර‍ලෝසුව නැඟිටලා ‍වෙන ‍කො‍හෙ‍දෝ ගියා මිසක් මට නැඟිට්ටෙව්වයැ. ‍වෙනදට නම් එලාම් එක ගහලා හත් අට පාරක්ම." ඔහු හරිය මට අද එයද අමතක විය.

"අ‍නේ මහත්ත‍යෝ ඔයා සනී‍පෙට නිදන් ඉද්දි මට ඒක අමතකම උනා."

"හ්ම්ම් හ්ම්ම් මටත් දැනුනා ම‍ගේ දිහා කන්න ව‍ගේ බලාන කල්පනා කරද්දි."

"කනවා තමා....... ‍වෙන කා‍ගෙවත්යැ ම‍ගේ‍නේ.........." මා ඔහු‍ට කිති කවමින්ම කීමි.

"හා හා හ‍පොයි ඇති ඇති‍යෝ........ ‍හොර ‍කෙල්ල........."

"ඇත්තටම අද යන්නැද්ද පැටී..........."

"හ්ම්ම්ම් ඇඟට ටිකක් හරි නැ ව‍ගේ ‍සුදු ‍නෝ‍නේ නොයන්නයි බැලු‍වේ......" මා පිටි අල්ල නළලට තබා බැලීමි එහි රස්නයක් නැත.

"ඇයි මහත්ත‍යෝ ‍මොකද ඔයාට????"

"නැ නැ කලබල ‍වෙන්න එපා. එ‍හෙම අමාරුවක් නැ. ‍මේ පුංචි අමාරුවක්." කියමින් ඔහු ඇසක් ඉඟි මැරීය.

"මං හිතු‍වේ ඉස්‍‍කෝ‍ළේ යන බබාලට විතරයි ‍හොර ‍ලෙඩ කියලා. දැන් බලන් ගියාම වැඩට යන ම‍ගේ අලි බබාටත් ‍හොර ‍ලෙඩ‍නේ. අම්මි සැරයි ඔන්න. ‍හොර ‍ලෙඩ ගත් ‍තොත් ‍දෙනවා තිත්ත ‍බෙයි."

"අ‍පොයි ‍හැමදාම අම්මි ළඟට ‍වෙලා ‍ගෙදර ඉන්න ‍දෙනවනම් මම ‍බොන්නම් තිත්ත ‍බෙයි." ඔහු මා නහය මිරිකමින්ම පැවසීය.

"හා හා ‍කෝ ‍හොර ‍ලෙඩ පැංචට කුක්කු එකක් හදන් එන්න අම්මි." මා වටා එතී තිබූ ඔහු‍ගේ දෑත ලිහමින් මා නැඟිට්‍‍ටෙමි. සිතට ආ‍යෙමත් දුක එබිකම් කරන්නට විය. වැඩ නිසා මහත්තයට අමතක ‍වෙන්නැති. හ්ම්ම්ම් කමක් නැ. සිතූ මා ඇ‍ඳෙන් බැස හිස පීර‍ගෙන මුහුණ ‍සෝදන්නට නාන කාමරය ‍වෙතට ගි‍යෙමි. ‍

"අම්මි........" මා ‍දොර වසන්නට හදන විටම ඇ‍ඳේ හාංසිවීම ඔහු මට කතාක‍ළේය. මා නැවතත් ආපසු එ‍බෙමින්ම ඔහු ‍දෙස බැලීමි.

"අම්මි හිතුව‍නේද මට අමතක ‍වෙලා කියලා අද දවස??? ආ මැණික????" මා පුදුම‍යෙන් පිරි ‍දෙ‍නෙතින් සිනාවක් පා හිසින් ඔව් යැයි කීමි.

"මට අමතක උ‍නේ නැ මැණික. අමතක ‍වෙන්නැහැ. අපි ‍දෙන්න‍ම ආර‍යෙන් බැඳුණ දවස අමතක ‍කරන්නේ ‍කො‍හොමද මැණික මම????"

"මං ඒත්.........."

"මං දන්නවා මං ඊ‍යේ ආපු ‍වෙ‍ලේ ඉඳන් මැණික‍ගේ ඇස් ‍හෙව්වේ ‍මොනවද කියලා........."

"මං හිතුවා මහත්තයට වැඩත් එක්ක අමතක ‍වෙලා කියලා."

"නැහැ සුදු මැණික මං අද නිවාඩුත් දාලයි ආ‍වේ. ලෑස්ති ‍වෙන්න‍කෝ. අපි ‍දෙන්නා අද ‍ලොකු රවුමක් යනවා..........." මා බලා‍පො‍රොත්තු වූවාටත් වඩා පුදුමයක් ඔහු පුරුදු ‍ලෙසින්ම මා හමු‍වේ තැබීය. මා ආපසු ඇඳ ‍වෙත පැමිණ ඔහු‍ගේ පපුව මතින් හිස තබා ගත් ‍තෙමි. ඔහු ගැන එ‍ලෙසින් සිතූ මා ගැන මටම දුක සිතුනි.

"ආද‍රෙයි ‍ගොඩාරියක් ම‍ගේ මහත්තයට. කියාගන්න බැරි තරමටම. මට සමා‍වෙන්න අමතක උනා කියලා හිතුවට." මා ඔහු‍ගේ පපුව සිප ගිනිමින්ම කී‍වෙමි.

"හා හා යන්න යන්න ගිහින් ‍ලේස්ති ‍වෙන්න ආවා ‍මෙතන ම‍ගේ ඇ‍ඟේ ‍කෙළ ගාන්න."

"යනවා තමා. හැබැයි යන්නේ ‍කෙලත් ගාලම තමා. පිස්සා..........." පපුවෙහි කිහිප තැනක් ඔහුට සිතා ගන්නටවත් කාලය නොතබමින් සිපගත් මා දිව ඇද කර නාන කාමරය වෙත දිව් වෙමි.

ඉතින් ‍මේ දඟකාරයාට තවතවත් බැ‍‍දෙමින් ආදරය කරනු මිස මා ‍වෙන කුමක් කරන්නද........?????



Friday, March 4, 2011

බල්ලා ලේනෙක් වීම හා සුදු පූසාට සිම්පල් පූවෙක්.......... මොන්ටිසෝරි වැඩ........... 02

හම්මේ...... මොන්ටිසෝරියක් බලා ගන්න එකත් ලේෂි පහෂු වැඩක් නෙමෙයි කියලා කලින් ලිපියෙන් තේරුනා. සමහර ළමයි කොළ හොය හොය අඬනවා. සමහරු දීපුවා අඳින්නැතුව මකරු අඳින හැටි අහනවා. ඇයි තව සමහර බබාලා ටීචගේ චිත්තර වල ගුණදොස් කිව්වේ. තව පුතාලා ටීචට චීටත් කිව්වා. ඒ මදිවට සමහරු වයසට නොගැලපෙන ඒවත් කීවනේ...... ඇයි ඉතින් තව ප්‍රශ්න කෝටියයි එක බබෙක්ට මාළුවා හතරට නැමුනේ ඇයි කියලා. එතකොට බල්ලාට ඒ බබාලගේ පැත්තේ කියන්නේ නරියා කියලා. අනේ අම්මේ........ අලි මදිවට කොටි කියලා ළමයි ඇරලවලා යන්න ආපු තාත්තා කෙනෙක් ඇහුවේ නැද්ද හාවා කවුද කියලා. කාට කියන්නද. ඒ අස්සේ හැමදේටම මේ අයි ගෝටුද ටොයිලට් අහන පුතෙකුත් හිටියේ. ඒ ඔක්කොම අස්සේ එක පැංචෙක් ගෙදර බිත්ති පුරා කුරුටු ගාලා මට බැනුම කොයි වෙලේ එයිද මම මේ බලන් ඉන්නේ.

හොඳයි හොඳයි ඔය ඔක්කොම අස්සේ මකර අධිරාජ්‍යයා බබා එක්කන් ආපු ගමන් කිව්වනේ බල්ලාව ලේනෙක් කරන්න. අනේ ඉතින් කිෂි කහටක් නැතුව මම බල්ලව ලේනෙක් කරා ඔන්න.

මේ "ර" යන්න ලියද්දි නම් හරිම විදියට ලියලා බෑ හැබැයි. හ්ම්ම් හ්ම්ම්ම් අදත් එහෙනම් බබාලා ටික වාඩි වෙලා කොළයක් ගන්නකෝ.......

ඔන්න අපි "ර" යන්නක් ලිව්වා.



ඊට පස්සේ ඒක අපි ලේනෙක් කරනවා. හැබැයි ඒ එයා වාඩි වෙලා ඉන්න විදියට. බලන්නකෝ ටීච ඇඳපු රූපේ ටිකක්.....



ආ හරි නේද???? දැන් ඉතින් අර කිව්වා වගේ බූසි නැට්ටක් දානවා. පවු නිසා අතට පුංචි පළතුරු ගෙඩියකුත් දෙමුකෝ...........
ඔන්න එහෙනම් බල්ලාව ලේනෙක් කරා අපි. (කාටවත් බැරි වැඩ තමා අපි කරන්නේ.) (ආ තව එකක් මතක් කරන්න ඕනා නෑනේ ටීචගේ අකුරු හා ඇඳකුද ඇති චිත්තර මොකද කියලා........ ටීච චිත්තර කර කෙනෙක් නෙමෙයි කියලා මතකනේ???? )

හරිනේ පුංචි බබාලා?????



දැන් නම් කියලා දෙන්නේ හා ටීචම අඳින්න පුරුදු උන ලේසි පූවෙක්. ඒ කීවේ ඔය වදකාර පූවෙක් නෙමේ. අර හතරට නැමුණ මාළුවා ප්‍රශ්නයක් උන සුදු පූසා බබා ගෝල්ඩ් පිස් බබා ඇඳපු රූපේ දිහා බලන් හා ටීච පූවෙක් අඳින්න කියලා දුන්නෑ කීවනේ. ඒ මදිවට බනියා බබා සුදු පූසා බබාව ඇඳපු හැටි ගැන තලා ගිහින් නඬුත් කියනවා කිව්වනේ. ඒ නිසා ඔන්න ලේසියෙන් පූවෙක් අඳින්න කියලා දෙනවා. හැබැයි මේ පූවා කැත උනොත් බ්ලොග් ගඩොල් පූස් පරම්පරාවත් එක්කම ඇවිත් ටීචට නීතිමය වසයෙන් කටයුතු කරනවා කිව්වා. ඒ නිසා අවදානමක් අරන් තමා මේ පූවව දාන්නේ. අනේ මේක දැකලා තරහා ගන්න එපා ටීච ගැන වත් අනුකම්පා කරන්නකෝ...........

බලන්නකෝ පහල වැඩේ තමා ඒ පූවව අඳිද්දි තියන අමාරුම වැඩේ. පුංචි ඔළුවක් එක්ක කකුල් දෙකක් අඳින එක. බබාලා අඳින්න බලන්නකෝ අළුත් කොළයක් අරන්.



හරි දැන් නම් ඉතින් වැඩේ බෝම ලේසියි. තියෙන්නේ පූවට පුංචි ලස්සන හැඩකාර රවුම් භාගයක් අඳින එක. ඒක ඉතින් තම තමන්ගේ හැටියට තමන්නට කැමති විදියට ඇඳගන්න ඔය පූස් පරම්පරාවේ අය. :D :D :D :D



හරි දැන් ඉතින් පූවා බබාට ලස්සන වලිගයකුයි පුංචි ඇස් දෙකකුයි. නාහේ එක්ක හිනා කටකුයි දාන්නකෝ පහල ටීච දැම්මා වගේ. එතකොට පූවා හරි වැඩේ ඉවරයි. :D



හප්පා ෆා අක්කාගේ පර්සියන් පූසාව ඇහැ ගැටුනා ඒ අස්සේ. බලන්න එයා මෙයා වගේද කියලා....... ෆා අක්කා මෙය නොදකීවා..........!!!!!

ආ තව එකක් සමනලී බබා ටීචට අලියා අඳින හැටි මතක නැහැ. ටීච සටහන් කරගත්තා වගේ මතකයක් තියනවා. ටීච ඒ ගැන හොයලා බලන්නම්. හැබැයි කියලම දෙන්නම් කියලා පොරොන්දු වෙන්න නම් බැ ඔන්න.

හලිනේ එහෙනම් ඔන්න අදත් බබාලා ඉගෙන ගතපු දේවල් ගැන පහල තියෙන කොටුවෙන් ලියලා යන්නකෝ. හැබැයි අර එද්දි කුණු බිත්තර කුණු තක්කලි අරන් එන්න තහනම් නිසා දොර කඩින් තියලා ආපු අය ඒවත් අරගෙනම යන්න ඔන්න.
දැන් ඉතින් ලෝයර් කෙනෙක් හොයන්න එපැයි පූස් පරම්පරාවේ නඩු වලට උත්තර බඳින්න. හනේ හනේ..... මොනවා කොරන්නද ඉතින්........

සැ.යු :- ඔය මේ පැත්තේ යන එන උපතින්ම දක්ෂ සිත්තරු උන අය මෙව්වා දැක්කම හිනා යාවි ඒත් අනේ එහෙම මුකුත් හිතන්න එපා. කට්ටිය ආස උන නිසයි දැම්මේ. නැත්නම් ඉතින් මම හොඳටම දන්නවා මට චිත්තර ඇඳීමේ කාරිය නොහැකි බව. අසරණයි මෙමා වැරදි නෑ කලේ කිසි දිනේ කියලා තමා කියන්න තියෙන්නේ. සමාවෙන්න ඕනි ඉතින්.